پرینت

شب سرد و بلند کودکان بی سرپرست و بد سرپرست رادر این یلدا گرمی بخشیم

       شب یلدا برای همه ما شیرین و خاطره انگیزست. شاید عجین با گرمای کرسی مادربزرگ و عطر محبت والدین و کانون عطوف خانواده. اما... برای آنها یلدا پیک شادی نیست.

       نوید چق چق بوسه های مادر و خس خس کیسه خوراکی هایی که پدر خریده نیست...

        باید یادشان باشیم. آنها درست است که غریب و بی کس هستند. اما ما باید کسانشان باشیم. رحمی ، لبخندی ، غذایی ، خوراکی ، هندوانه ای مهمانشان کنیم. راه دوری نمی رود اگر مثل باران برای آنها هم بباریم. خدا را چه دیدی؟ شاید خدا هم با یک عمل رحیمانه ما، باران رحمتش را بر سر آدمیان بباراند و دیگ رحمتش برای یک شهر طبخ کند و بار عام تدارک نماید. دستان کوچک این بچه ها غوغا می کند. و دلهایشان که دیگر نپرس...

 

 پدر مـرده را سایه بر سر فکــن                                  غبـــارش بیفشان و خـارش بکن

 چوبینی یتیمی سرافکنده پیش                                 مده بوسه بر روی فرزند خویش

  یتیم ار بگرید، کـه نازش خــــرد؟                                و گر خشم گیرد، کـه بارش بـرد؟

الا تا نگرید، که عـــــرش عظیـم                                  بلــرزد همی گر بگرید یتیـــــــــم

 برحمت بکــن آبش از دیــده پاک                                 بشفقت بکن پاکش ازچهره خاک

 اگر سایه خــود برفت از سرش                                  تو در سایه خویشتن پــــــرورش

 من آنگه ســــــر تاجــور داشتم                                   که سر در کنار پــــــــــدر داشتم

   کنون دشمنان گـر برندم اسیـر                                    نباشد کس از دوستانم نصیـــــر

  مرا باشد از درد طفـــــلان خبر                                    که در خُردی از سر برفتم پــــدر

   یکــــــــی خار پای یتیمــی بکند                                    بخواب اندرش دید صَدر خجنــــــد

  همیگفت ودرروضه هامی چَمید                                  کز آن خار بر من چه گلـها دَمیــد